ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΑΜΠΙΓΙΕΡ

Ο ΑΜΠΙΓΙΕΡ του Ρόναλντ Χάργουντ στο Θέατρο Κάππα. Με τους Χρήστο Στέργιογλου στον ομώνυμο ρόλο, Γιώργο Κωνσταντίνου στο ρόλο του "σερ" ηθοποιού, Υβόννη Μαλτέζου, Γιώτα Φέστα, Φώτη Θωμαίδη, Δημήτρη Λιόλιο και Ερατώ Πίσση. Σκηνοθεσία Νίκος Μαστοράκης. Τιμή εισιτηρίου 25 ευρώ.

Εξαιρετική παράσταση σε ένα πολύ όμορφο και περιποιημένο θέατρο. Την περίμενα κουραστική αλλά όχι. Ήταν ευχάριστη με σωστή δόση χιούμορ και πίκρας.  Πολύ καλοί όλοι οι ηθοποιοί σε μια παράσταση που κυλάει αβίαστα και αποκαλύπτει το παρασκήνιο θεάτρου και χαρακτήρων. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον Χρήστο Στέργιογλου τον οποίο, λυπάμαι που το λέω, τον έβλεπα πρώτη φορά. Κρίμα να υπάρχουν τόσο καλοί ηθοποιοί που ζουν και δουλεύουν αφανείς στους πολλούς. Αλλά θα μου πεις τα κενά δοχεία ηχούν πάντοτε. Ο Γιώργος Κωνσταντίνου σε ρόλο ζωής ήταν πολύ καλός, αν και νομίζω ότι το βαμμένο μαλλί δεν του ταιριάζει.

Συστήνω την παράσταση ανεπιφύλακτα. Στα λοιπά συγκαταλέγονται το αλμυρό εισιτήριο και η δυσκολία parking. Κοντά στο θέατρο θα βρείτε εν ανάγκη ιδιωτικό parking, υπολογίστε άλλα 7-8 ευρώ.    

ΝΥΧΤΕΣ ΣΤΗ ΡΟΔΑΝΘΗ ΜΕ ΧΑΣΜΟΥΡΗΤΑ

Νύχτες στη Ροδάνθη

Ταινία Αμερικανικής - Αυστραλέζικης παραγωγής του 2008, βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Νίκολας Σπάρκς, σκηνοθετημένη από τον Τζωρτζ Γουλφ, με τους Ρίτσαρντ Γκηρ και Νταιάν Λέην. Ταινία σε DVD.
Δύο εξαιρετικοί ηθοποιοί εκπληρώνουν ένα αμήχανο σενάριο και δύο χαρακτήρες που προσπαθούν να πείσουν αλλά δεν μπορούν. Το στόρυ αφορά δύο μεσήλικες με προβλήματα χρόνιων σχέσεων. Αυτή οικτίρει τον εαυτό της για τη λάθος επιλογή συζύγου, προσπαθεί να είναι καλή μητέρα και ανασκοπεί γιατί έβαλε στο περιθώριο τα όνειρά της. Αυτός πετυχημένος πλαστικός χειρουργός, ομολογεί ότι κυνήγησε μια ζωή το χρήμα θυσιάζοντας τη σχέση με το γιο και τη γυναίκα του. Και οι δύο καταφεύγουν σε ένα πανδοχείο στη Ροδάνθη, ένα παραθαλάσσιο χωριό της Βόρειας Καρολίνας, μέρος των Hatteras Islands για να πολεμήσουν με τους εφιάλτες τους. Αυτός έχει να αντιμετωπίσει το ηθικό πρόβλημα ενός μοιραίου ιατρικού λάθους, εκείνη να αποφασίσει εάν θα επιστρέψει στον άπιστο σύζυγο. Στο ειδυλιακό αυτό μέρος θα αγαπηθούν και θα προσπαθήσουν να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή τους.
Η ταινία είχε κάτι από το άρωμα των "Γεφυρών του Μάντισον", χωρίς να τη φτάνει ούτε στο μικρό της δαχτυλάκι. Δυστυχώς δε φτάνουν μόνο δύο καλοί ηθοποιοί, πρέπει να έχεις και άλλα...Στα καλά της ταινίας ήταν η απαράμιλλη θέα του ωκεανού και η ωραία μουσική. Γυρίστηκε στο ομώνυμο χωριό της Ροδάνθης και στην ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Καρολίνας. Χρησιμοποιήθηκε το ενοικιαζόμενο σπίτι Serendipity, στο βορειοανατολικότερο άκρο του χωριού, το οποίο μεταμορφώθηκε κατάλληλα στο ξενοδοχείο της ιστορίας. Το σπίτι αυτό καταστράφηκε από μια καταιγίδα το Νοέμβριο του 2009.
Rotten Tomatoes fresh 29% μόνο και δικαίως.

Το σπίτι που λέγαμε. Ομολογουμένως πανέμορφο και με άφθαστη θέα. Δυστυχώς αποτελεί παρελθόν.

SHOOT ' EM UP - ΚΑΝΤΟΥΣ ΣΚΟΝΗ, ΣΥΜΦΩΝΩ!

Ταινία του Μάικλ Ντέιβις με τους Κλάιβ Όουεν, Μόνικα Μπελούτσι και Πωλ Τζιαμάτι. Γυρισμένη στο Τορόντο, βγήκε στις αίθουσες το 2007. Βραδινή προβολή στην τηλεόραση.
Η προβολή στην TV μου ξαναθύμισε την ταινία που είχα δει σε DVD. Εκ των υστέρων κρίνοντας, η ταινία ήταν ιδανική για μεγάλη οθόνη. Σκέτη στυλιζαρισμένη χορογραφία... Πολύ μου άρεσε... Την έγραψα κιόλας να την έχω κάβα για τα γεράματα μου. Τι μου άρεσε όμως? Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι ήταν εξαιρετικό. Όμορφοι και οι δύο, με μια χημεία που ξεχείλιζε. Η ομορφιά (σε αντίθεση με το ταλέντο) της Μόνικα ήταν αναμφισβήτητη. Η αρρενωπότητα του Κλάιβ έσπαγε τους σχετικούς μετρητές. Η σκηνή του μεταξύ τους έρωτα άκρως πειστική και χορογραφημένη επίσης. Ο Πωλ Τζιαμάτι ήταν απολαυστικός, τόσο στο ρόλο του κακού όσο και του φουκαρά καταπιεσμένου συζύγου.
Μου άρεσε η φιλοσοφία του Mr Smith, του ήρωα - αντιήρωα που ενσάρκωνε ο Κλάιβ. Αν και expert στα όπλα ήταν υπέρ της μη - βίας και λάτρης των καρότων! Υπέρμαχος του σωστού στο φέρεσθαι και συμπεριφέρεσθαι, τακτικής η οποία εκλείπει μέρα με τη μέρα. Ωραία η σκηνή που τα παίρνει στο κρανίο με τον τύπο που παρκάρει σε χώρο αναπήρων ή δε βγάζει φλας για να στρίψει... Θεωρούσα νεοελληνικό το φαινόμενο αλλά να.... είναι παγκόσμιο, φαίνεται! Στη σκηνή αυτή ο Κλάιβ αντιπροσώπευσε το alter ego μου!
Μου άρεσε όλη αυτή η υπερβολή της βίας η ψεύτικη υπερβολή της βίας. Οι άφθονες σφαίρες που έπεφταν σα χαλάζι γύρω από τον ήρωα με το μωρό... Και καμία δεν τους χτύπησε!!! Σεναριακή ακρότητα αλλά ωραία σεναριακή ακρότητα!
Μου άρεσε το μαύρο χιούμορ που απέπνεε ολόκληρη η ταινία. Και βέβαια, σαν γνήσιο βλήτο, μου άρεσε το happy end, που ο ήρωας πάει και βρίσκει την αγαπημένη του, που ο ήρωας έχει ένα λόγο και τον τηρεί ο κόσμος να χαλάσει, που είναι σκληρός άντρας αλλά δίκαιος και προστάτης των αδυνάτων... Χαμένες έννοιες πλέον και εκλίπουσες. Μόνο σα σενάρια τις βλέπουμε πια... Επειδή όμως η δικαιοσύνη κυλά στις φλέβες μου αναφέρω ότι υπάρχουν και μερικές φωτεινές εξαιρέσεις στον κανόνα. Υπάρχουν άντρες σαν τον Όουεν, λίγοι μεν αλλά υπαρκτοί...   

ΙΣΟΡΡΟΠΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΖΥΓΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΑΜΟΥΣ ΘΥΤΑΣ

Παραμονή Χριστουγέννων στο Ζυγό της Κυδαθηναίων, στην Πλάκα. Όπως αποδείχθηκε επρόκειτο για εξαιρετική επιλογή. Το πρόγραμμα ήταν τέτοιο που δικαιολογούσε τα χρήματα που δώσαμε και το στριμωξίδι, που ήταν άλλωστε αναμενόμενο τέτοιες μέρες και ώρες. Μου άρεσε η έντονη παρουσία των χάλκινων πνευστών (πάντα θαυμάζω την TLC - total lung capacity- των μουσικών), τα ποντιακά του Ιεροκλή που μου θύμισαν τα ποντιακά της γιαγιάς μου και εξάσκησαν μετά από πολλά χρόνια τα αυτιά μου, τα τσουχτερά, υπενθυμιστικά σχόλια, τα οποία, φοβάμαι, πολλοί έδειχναν να τα καταλαβαίνουν αλλά ελάχιστοι να τα κατανοούν.

Στα συν, στα πολύ συν, η απαγόρευση του καπνίσματος μέσα στην αίθουσα. Οποία έκπληξη! Να, που μερικοί έχουν τους γεννητικούς αδένες να γράφουν στους γεννητικούς τους αδένες τους Ελληνάρες, που θεωρούν ότι κάθε απαγόρευση είναι για να καταστρατηγείται... 

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ

ΟΔΟΣ ΘΗΣΕΩΣ του Αλέξη Σταμάτη από τις εκδόσεις Καστανιώτη, 2003

Προσωπικά Αστεράκια 3 στα 5

Ακόμα ένα βιβλίο που πήρα από τη δανειστική βιβλιοθήκη. Πρόκειται για την ιστορία του Στέφανου, ενός νεαρού προγραμματιστή που ξαφνικά χάνει την κοπέλα του. Η εξαφάνιση αυτή προκαλεί αλυσσιδωτές αντιδράσεις στην τακτοποιημένη ζωή του με πρώτη και σημαντικότερη την αναγνώριση της αγάπης του για την κοπέλα, την Ελένη. Από κει και πέρα εμπλέκεται σε ένα κυκεώνα ενεργειών και γεγονότων που θα αποκαλύψουν διάφορα οικογενειακά μυστικά και θα επεξηγήσουν πολλά σκοτεινά σημεία της ζωής του. Το βιβλίο διαβαζόταν με μέτριο ενδιαφέρον. Σε πολλά σημεία του μου φάνηκε ανεπαρκές και σε άλλα υπερβολικό. Δεν κατάφερε να με εντυπωσιάσει και να με απασχολήσει. Δεν κατάφερα να μπω στην ατμόσφαιρα του και δεν μίλησε μέσα μου.

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ

Στη Δραπετσώνα, στην οδό Αγίου Παντελεήμονα 18, υπάρχει το ομώνυμο υπόγειο ταβερνάκι. Ο χώρος είναι συμπαθητικός και σχετικά μικρός. Η ψησταριά βρίσκεται στο τέλος της σκάλας που οδηγεί στα τραπέζια. Η μυρωδιά των κρεατικών και η προετοιμασία των ψημένων ψωμιών που λαδώνονται και ριγανώνονται σε προ ιδεάζει για αυτό που θα ακολουθήσει.

Highlights : εξαιρετικά πα ι δάκια και σαγανάκι.

Λοιπά : αληθινές πατάτες τηγανητές, χόρτα βραστά, κρασί χύμα καλό, ντολμαδάκια φτιαχτά. Στο τέλος προσφέρεται δωρεάν σπιτικός χαλβάς με κανέλα.
Ο ιδιοκτήτης προσφέρει ένα αργό, αριστερόχειρο αλλά αποτελεσματικό service. Τιμή περίπου 17 ευρώ το άτομο με τα ποτά.
Στα μείον το γνωστό θέμα του καπνίσματος. Ευτυχώς καθόμασταν κοντά στη σκάλα οπότε εξαεριζόμασταν από την ανοιχτή πόρτα. Το μέρος είναι καλό για να φας ένα βράδυ με φίλους. Θα ξαναπήγαινα.

PIU VERDE

 PIU VERDE

Βρέθηκα ένα μεσημέρι καθημερινής στο Άλσος Παπάγου για φαγητό. Η πρόσκληση αφορούσε επαγγελματικό γεύμα. Ο χώρος του Verde είναι γνωστός για τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείων. Όμορφο μέρος, μέσα στο πράσινο, ιδανικό για όλες τις ώρες και όλες τις ηλικίες. Ιδεώδες για απόδραση από το βουητό της πόλης. Έχω ξαναβρεθεί αρκετές φορές στο χώρο τόσο του εστιατορίου όσο και της καφετέριας. Ο τελευταίος έχει αρκετή φασαρία, που ορισμένοι θα την υποστήριζαν ως ζωντάνια. Η μόνη μου ένσταση είναι ότι το προσωπικό έχει ένα μόνιμο ύφος καβαλημένου καλαμιού. Διεκπεραιωτικοί, βιαστικοί, στα όρια της αδιαφορίας - αγένειας, αγέλαστοι και αγέρωχοι. Δυστυχώς οι περισσότεροι σερβιτόροι πλέον φαίνεται ότι δουλεύουν με προβολέα κατεύθυνσης το φιλοδώρημα του τέλους. Όπως σε πάρα πολλά πεδία, η παντελής έλλειψη παιδείας και επαγγελματισμού είναι εμφανής.
Η κατάσταση στο εστιατόριο είναι καλύτερη. Ο χώρος έχει μια σχετική απομόνωση και τουλάχιστον, δεδομένου του λογαριασμού που θα κληθείς στο τέλος να πληρώσεις, απολαμβάνεις ησυχία και slow food service. Δεν ξέρω το λόγο αλλά δεν μας έδωσαν κατάλογο, παρά μόνο μας ανέφεραν 5 κύρια πιάτα από τα οποία έπρεπε να επιλέξουμε. Το πιάτο που διάλεξα ήταν φρέσκιες παπαρδέλες με άγρια μανιτάρια και σάλτσα τρούφας, ένα πιάτο εξαιρετικά εύγευστο. Θα το βαθμολογούσα με άριστα. Τα ζυμαρικά ήταν πραγματικά φρέσκα και σωστά βρασμένα. Η δε σάλτσα ήταν μια γευστική πανδαισία. Πολύ σπάνια πλέον ικανοποιούμαι όταν βγαίνω έξω για φαγητό. Μετριότητες μου φαίνονται όλα και πάντα ψιθυρίζω ότι το σπιτικό φαγητό μας είναι καλύτερο από πολλά ξαναζεσταμένα και μπαγιάτικα σκουπίδια σε εξωφρενικές τιμές. Εδώ ήταν μια φωτεινή εξαίρεση. Ιδιαίτερη γεύση που δύσκολα θα μπορούσε να αναπαραχθεί σε σπιτική κουζίνα. Πολύ καλή η πράσινη σαλάτα με καπαρόφυλλα Σαντορίνης και παρμεζάνα. Καλή επίσης η σαλάτα ρόκα μέσα σε καλαθάκι παρμεζάνας και βινεγκρέτ λιαστής ντομάτας με βαλσάμικο.
Στα μείον, η συγγραφή και αυτού του μέρους, της απαγόρευσης του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους σε παλιά και αχρησιμοποίητα υποδήματα. Πάει και τελείωσε!
Συμπεράσματα
1. Ο Ελληνάρας γράφει στα τέτοια του τις απαγορεύσεις. Και κάθε είδους απαγορεύσεις.
2. Ο Ελληνάρας δεν διανοείται να βγει και να καπνίσει έξω.
3. Τα διάφορα εστιατόρια κλπ. καταστήματα δεν έχουν καμία όρεξη να δυσαρεστήσουν τους Ελληνάρες - πελάτες.
4. Οι μη καπνιστές είναι μαλ^&*#κες και είναι υποχρεωμένοι να τρώνε με λιβάνια καπνού.
5. Έφαγα ένα πολύ ωραίο φαγητό σε έναν καλαίσθητο και φωτεινό χώρο.